Өлеңдер · 3/7 бет
Билікті сүймеймін Қазақты сүймейтін, Еміреніп тегіне тартпаған, Апайтөс ұлына жәрмеңке тәшкісін сүйретіп,
I ( М.Ешекеевке ) Алты қырдың астынан ұйтқып бір соққан дауысы
«Тар жол, тайғақ кешумен» қазағым қайғы көп көрдің, Шерленіп жүрді жүрегім
Қара өлең – қабырғам кеңестім, Ойласам бес күндік елеспін. Алланың құлы едім, ол рас, Ақшаға құл болған емеспін.
Дүние! Иленудемін иіңе, Төсекжады ұлдан қайыр жоқ, Тұтқаңа болмақ кім ие?
Мен кетемін... тақап қалды-ау жарты күн, Жарты күннің қайтсем екен артығын. Сен естелік қалдыр дейсің қиылып, Не қалдырсам екен саған, жарқыным?!
Жел шашақты жылқы күндер жосыған, Айтатұғын арызым бар, тоқташы. Қара жұрттың қалтасымен жазылған, Қайран менің,
Қазадан қара басты ап қашуға, Әмірің қайда Тәңірмен соттасуға. Сен анаңның туғанда құрсағынан, Атың тұрған ажалдың тақтасында.