Өлеңдер · 7/7 бет
Хаққа сенем, ал басқа неге сенем? Және жәми жалғанның кеңесінен, Ант етемін адамзат ешқашан да, Аса алмаған өзінің өңешінен.
Кеудеңдегі мамырлаған дүрсілден, Менің тайқы маңдайыма нұр сіңген. Жан дүнием жап-жасыл боп бүрлеген, Жанарыңның исінен.
(Міржақып пен Хақназарға) Қан-шежіре тамыр тартқан мәңгіге, Біздегі қан –
Біздің өмір – қара тірлік, қара нан, Қара түннің қауызынан зар алғам. Мен о баста жерге келмей тұрғанда, Жатыр деген жарты әлемде жаралғам.