Деп келдім

«Тар жол, тайғақ кешумен»
қазағым қайғы көп көрдің,

Шерленіп жүрді жүрегім
шегінде жүріп шет жердің.

Алыста жүріп аңсадым,
ата-жұртым мен сені,

Елдігім – қазақ, ертеңім –
отаным, жұртым деп келдім.

Жүрегімде қазақы
махаббат бар тек менің,

Шырғалаң кеткен шындықты
елестетсем кектендім.

Абақтыда жаншылған
Алаштың мұңын арқалап,

Ұйқыда жатқан ұлтымды
оятайын деп келдім.

Тау жығарлық тебінмен
құбылаға беттедім,

Мен өйткені,
түркілік түбіме тартқан текті едім.

Қатепті қара нар сынды
қараша жүгін арқалап,

Танытайын әлемге
қазағымды деп келдім.

Сенсең жұртым, осылай
сенім бердім, серт бердім,

Отанымсың, ұямсың ,
Қазақстан тек менің.

Тәңірім тартқан тамшыдай
қамшыдай ғана ғұмырда,

Ел үшін жаным садаға,
сен үшін өлем деп келдім.

Кешіргей бізді, бабалар!

Өзімде барды сыйламай
өзгеге жалынғанымды-ай,

Өтірік өмір өткізіп
сайқалға салынғанымды-ай.

Кешіргей бізді бабалар,
кешіргей бізді, Жер-ана!

Қазақ деп қызар қанымның
инеге бағынғанын-ай.

Алыстан емес дұшпанның
қасыңнан табылғанын-ай,

 Беттеместей бет қайтып
тауымның шағылғанын-ай.

Кешіргей бізді бабалар,
кешіргей бізді, Жер-ана!

Аралға емес басымның
араққа ауырғанын-ай.

Жанарым жасқа малынып
балаша жылағанымды-ай,

Қыбы бір қанып жауымның
шаттана қуанғанын-ай.

Кешіргей бізді бабалар,
кешіргей бізді, Жер-ана

Асаудан асып құламай
құсыққа құлағанымды-ай.

Азаттық үшін қанымның
қаншама шашылғанын-ай,

Белдесе түсер сәтімнің
белінен басылғанын-ай.

Кешіргей бізді бабалар,
кешіргей бізді, Жер-ана,

Ауырып өлмей ажалдан
арқанға асылғанымды-ай.

Құр сүлде қылар күн күткен
күмәнді күншілдерім-ай,

Адамзат үшін даламның
қаймығып күрсінгенін-ай.

Кешіргей бізді бабалар,
кешіргей бізді, Жер-ана,

Жұртым деп соғар жүректің
құлқын деп дүрсілдеуін-ай.

Кешіргей бізді, бабалар!..