Билікті сүймеймін

Билікті сүймеймін
Қазақты сүймейтін,
Еміреніп тегіне тартпаған,
Апайтөс ұлына жәрмеңке тәшкісін сүйретіп,
Күнкөріс отына қақтаған.
Анамның сүтінен жаралған
Ибалы тілімді кесіп ап,
Иванның астына таптаған.

Билікті сүймеймін
Қазақты сүймейтін...
Саясат майына санамды қуырып,
Қос көзі қызарған.
Обалым – олардың ойыншығы
Ойнасын шыққанша құмардан.
Жамбасым сиятын жер қимай,
Жалғанға келетін жалғыз-ақ мүрдемді
Мұжықтың үйінен шығарған.

Шарам не?!
Осының барлығы тым аздай,
Қайғыма жамаған жүз өкпе.
Бұл дәуір ұйқыда,
Мүмкін ол меңіреу түнекте,
Қатыгез қоғамның қап-қара бояуын
Шимайлау тым ауыр жүрекке.