Пайғамбар

Адамзаттың асыл тәжі, Пайғамбар
Жолың жұпар болғаннан соң сізге ердік,
Артыңыздан ақиқатты айтуға,
Сізден кейін үр жалғанға біз келдік.

Мен – ақынмын, ал сен болсаң – елшісің
Шымшық тілің шындықты айтқан шыр-пырлап,
Қоғалы көл қоңыр өлең мен едім,
Ауызымнан аққу ұшқан сұңқылдап.

Ей, Мұхаммед, қасіретімді сұрама,
Сақ санама шіре салу шақ қалған,
Көк бөрінің көз жасына иленген,
Рухымды көк қағаздар таптаған

Жәми жалған маңдайына тар болдық,
Туралықпен қашаған соң жолды біз,
Топастардың түйсігімен өлшенсек,
Ей, Мұхаммед, екеуміз де сорлымыз.

Оған куә Тағаланың кітабы,
Сенің тілің шындықты айтып тоқтаған.
Қанағатсыз қарындардан шыңғырған,
Менің тілім тағдырларды жоқтаған.

Әй, Пайғамбар, әділдік жоқ содан соң,
Тағдырымды табыстағам қаламға.
Ойсыздардың ойнағымен жазылды-ау,
Обалымыз он сегіз мың ғаламға.