Астанам саған

Анадан адал сүт еміп,
Қасиет құтыңды білдік.
Атадан адал қан алған,
Көк түркі тұқымы едік.

Барыс төс батырлар өткен,
Түгі бар жүректерінде.
Ескірмес есімің қалды,
Бабалар сүйектерінде.

Текті жер астанасы едің,
Тарих сырларын емген.
Күн текті көркіңнен сенің
Анамның дидарын көрем.

Жалбыз иіс жаңбырың жерге
Бабамның намысын сепкен.
Майда леп самалды желің
Құлагер шабысын шерткен.

Бұлан сан буыршын едің,
Жауыңның батылы жетпес.
Үлпілдек пейілің сенің
Үкінің мамығы тектес.

Мендік тіл көркіңе жетпес,
Жердегі «жәннаты» мекен.
Мүбәрәк жырымды жаздым,
Періште қанатыменен.
Періште қанатыменен
Астанам саған.