Кектесу

Әкем қойшы, қойларға пайдалы адам,
Кезінде оқу кезбей ай қараған,
Әлсізді басқа теуіп ойнайтұғын,
Замананың боларын ойламаған.

Ағам едің жайылған аты аянға,
Мансабың да жетерлік марқаярға,
Иә, сенде атақ та, ақша да бар,
Мен әкемнің басына шалқаям ба?

Өтірік ел ертеңін көп тілейсіз,
Шындығың, даңқым өссін деп тілейсіз.
Бәрі де қара халық қамы үшін деп,
Құлағын неге жұрттың тепкілейсіз.

Мен үшін мәрттігі мол ғұмыр ұлы,
Мұқалмаспын арым бар одан ұлы.
Мансабына масайған сіздейлердің,
Мұрынымда билесін жұдырығы.

Жағаласпа жарқыным, жындыменен,
Мен де өзіңдей өзімді құнды көркем.
Сен мені бітеу жұтып май қылдырып,
Салақтатып қоймақсың кіндігіңнен.

Иә, саған не дейін қара батқа,
Қаралай бер арымды қарап жатпа.
Қыларыңды қылып қал бұл жалғанда
Мен сенімен сөйлесем ана жақта.
Алла жазса!