Мен кешегі жылдары

Мен кешегі жылдары
Кеудемді шалқақ ұстаған,
Жақпардың жалқұз басы едім.
Орақ тілім от бүркіп,
Омырауыма кек тұнған
Көк бөрінің жасы едім.

Мен бұрнағы жылдары
Дүрия көрпе астында
Аққуға тәнін сүйгізген,
Некелескен жартымның
Тал мойынын талдырып,
Ақ тамағын идіргем.

Мен кешегі жылдары
Қаймана жұртпен қайғырып,
Жүдесе бірге жүдедім.
Жылағанды жұбатқан
Миуалы ағаш іспетті
Күн жүректі ұл едім.

Мен бұрнағы жылдары
Жанаттан ішік жамылған
Паң едім, әрі ақ едім
Белдемемнің тұсынан

Бесіктің табы кетпеген
Күнәсіз сәби пәк едім.

Аһ, дариға-ай, кеше мен
Бұлан санды бура едім,
Кеудеме намыс қайнатқан.
Ақ тобық аттың үстінен
Бұршақ-бұршақ тер сауып,
Желкесін желге шайнатқан.

Мен кім едім, кім едім?!
Тілінен сұңқар түлеген,
Тілегін хаққа түзеген,
Махамбет сынды жампоздың
Тұяғыменен тоқылып,
Артында қалған ізі едім.