Көрініс

Томар бастар немене тындырады,
Көбік сөзбен көңілді сындырады.
Бір көкемнің тойымсыз жанарынан,
Мың момынның дауысы шыңғырады.
Көкбет қатын келеді өштесумен,
Көнтақы ұлды айырып текке есінен,
Келіні ата-енесін сойғызады,
Күйеуін айтақтатып бөксесімен.
Ол айтатын көп үміт артамын деп,
Кім ойлаған күйігін тартады деп,
Шал сақалын жұлады немересі
“Айқайласаң шешеме айтамын” деп.
Топастардың тобырын толықтырып,
Сайтан уақыт сырғиды соны ұқтырып.
Бассыз дүние барады бастыларға
Бармағын ауызына тоғыттырып.
Тұйықталса тірлікпен жарты ғалам,
Жалпақ жүріс жазылмас артығынан.
Қара таспен қапталған дүниенің
Қан сауғалап барады қаңқылынан.